Nerde 8 Kasım Ruhu!

Yıl 1994 tüm Türkiye’de özelleştirme rüzgarları esiyor. Fabrikalar zarar ettiriliyor, bir bir özelleştiriliyor ya da kapanma tehlikesi ile yüz yüze getiriliyor. Karabük Demir Çelik Fabrikaları da aynı oyunun içinde.

            Ve nihayet Beklenen açıklamayı dönemin Başbakanı Tansu Çiller’den gelir. Karabük Demir Çelik fabrikaları zarar ediyordu ve kapanacaktı. Karabük halkı bu karar direndi.

            8 Kasım günü Karabük’te bu direniş hayatı 4 saat durdurdu. Karabük Halkı Atatürk anıtında toplandı. İşçisi, eşi çocuğu herkes meydanlardaydı. Herkes tek yürek, tek bilekti…

            O günleri yaşayanların kulağındadır halen Çelik İş Sendikası eski Genel Başkanı Metin Türker’in şu sözleri “ ben bu fabrikayı kapattırırsam beni haddehane meydanına asın”

            Tüyler ürperten bu sözlerin ardından devam eder Türker konuşmasına “ Fabrikayı kapattırmayız. Ankara’yı da işgal eder gene de bu fabrikayı kapattırmayız”

            Çehitli kitle örgütlerinden kurulan ve 30 kişiden oluşan şehir meclisi ise bir deklarasyon yayınlayarak Karabük Halkının Demir Çelik Fabrikaları ile ilgili kararlığını ortaya koyar.

            Şehir Meclisinin yaptığı  “Uluslararası  sermeyenin çöplüğüne diri diri gömülmek istemiyoruz. Demir Çelik Fabrikalarının kapatılması çocuklarının geleceğinin çalınmasıdır.Bir ayağı dünya bankası, bir ayağı hükümet, bir ayağı çıkar çevreleri olan bu darağacında iple çekilmeyi sessizce bekleyecek miyiz” çağrısı ile Karabük’te hayat 4 saat durdu. Doğru Yol Partisi hariç her yere siyah kurdeleler bağlandı. Dönemin Milletvekili Şinasi Altıner’e istifa çağrısında bulunuldu.

            8 Kasım eylemi ulusala da yansıdı. Ulusal gazetelerin birinci sayfalarında 9 Kasım günü sadece Karabük vardı. “Karabük’te yaşam durdu”, Karabük’te kurtuluş savaşı, “Karabük karalara büründü” o tarihte ulusalda yer alan bazı başlıklar bunlardı.

            Yerel gazeteler ise 8 Kasım eylemlerini “Karabük bizimdir bizim kalacak” (Batı Karedeniz Eksperes, “Her zaman böyle olmalıyız” (Karabük Postası), “Karabük’le kimse başa çıkamaz” (Karabük’ün sesi gazetesi) başlıkları ile kamuoyuna taşıdılar.